Emanetler…
Şahid ol Yâ Rab! Şahid ol Yâ Rab!
Şahid ol Yâ Rab…
Raftaki Kur’an-ı Kerim’e bakarken
zihninde sürekli Efendimizin (s.a.v) veda hutbesini geçiriyordu Osman Bey ve
hep o ses ve o nida tekrarlanıp duruyordu..Şahid ol Yâ Rab!
Oturduğu
köşesinde uzanıp yatmak,Kur’an-ı Azimüşşân huzurunda ayaklarını uzatmak bir
türlü içinden gelmiyordu.Nasıl gelsindi ki? O emanet karşısında rahatça
ayaklarını uzatıp uykuya dalmak kolay mıydı...O Kur’an, Allah’ın yüce kelâmı ve
Efendimizin veda ederken okuduğu hutbesindeki emaneti değil miydi.
